بسياری از مجامع وبلاگی دينی در حد يك نام باقی مانده است به اعتقاد مهدی بهرامی، يك بلاگر دينی، متأسفانه بسياری از مجامع وبلاگی دينی به دليل عدم آموزش و انسجام، در حد نام باقی مانده است؛ بنابراين نيازمند اين هستيم كه بر فعاليتهای اين انجمنها نظارت شود و موازیكاریها از بين برود و صرفاً به دادن بيلان كاری محدود نشود.
به گزارش «طلبه بلاگ»، مهدی بهرامی وبلاگنويس دينی و مدير اردوی «از بلاگ تا پلاك5»، در گفتوگو با ايكنا، درباره دلايل ركود وبلاگنويسی دينی و قرآنی در كشور گفت: البته اين ركود كم و بيش از گذشته نيز وجود داشته است؛ چراكه وبلاگنويسی نيازمند انگيزه است و تا وقتی انگيزه وجود نداشته باشد دليلی برای وبلاگنويسی نيست، برگزاری اردوهايی مانند راهيان نور نيز برای وبلاگنويسان در راستای همين كار است.
وی ادامه داد: اما در هر صورت به دليل شرايط اخير كشور و مسائلی؛ مانند فيلترينگ و سرعت اينترنت و... فضای مجازی التهاب بيشتری داشت و از طرف ديگر فضای اينترنت بيشتر در دست بيگانگان بود و به دليل مسموم شدن فضا و اهانتهايی كه اتفاق افتاد، تعداد زيادی از وبلاگنويسان فعاليت خود را متوقف كردند، اما در عين حال نيز تعدادی از بلاگران كه كار نمیكردند تحت فضای فعلی شروع به فعاليت كردند.
اين بلاگر، نبود اجتماع همباوران دينی را نقطه ضعف ما در اين عرصه دانست و افزود: اگر بخواهيم آماری برخورد كنيم، اكثر افرادی كه با فضای مجازی سر و كار دارند روحيه دينی داشته و يا به عبارت ديگر دغدغه دينی دارند، اما پراكنده هستند و به صورت فردی فعاليت میكنند؛ اين افراد كمتر همديگر را پيدا میكنند و شايد يكی از دلايلی كه وبلاگهای دينی كمتر به چشم میآيد، همين مسئله است كه بلاگرهای دينی يكديگر را حمايت نمیكنند.
نويسنده وبلاگ «رند» اضافه كرد: حضور بلاگران دينی در شبكههای اجتماعی در مقايسه با بيگانگان، كمتر است و به همين دليل كمتر هم به چشم میآيند؛ در نتيجه عرصه اينترنت به دست آنها افتاده است.
وی در تشريح نقطه ضعف ديگر وبلاگنويسی دينی به خبرنگار ايكنا گفت: ضعف محتوايی نيز از ديگر نقاط ضعف ما در اين عرصه است؛ بسياری از نوشتههای بلاگران دينی از زبان وبلاگی بیبهره هستند؛ به عبارت ديگر ادبيات وبلاگنويسی در آنها رعايت نشده است، افرادی كه دغدغه دينی دارند و وبلاگنويسی میكنند، با مسئله نوشتن روبرو هستند و بايد به روز رسانی كنند، اما اين افراد فكر میكنند تنها بايد محتوای دينی و قرآنی رسمی صرف را در وبلاگهای خود بنويسند.
وی در تشريح بيشتر اين موضوع گفت: روزنوشتنويسی در وبلاگهای دينی وجود ندارد؛ به عقيده من اگر يك مسلمان شيعه حتی از زندگی روزانه خود نيز بنويسد به دور از محتوای دينی نخواهد بود؛ بنابراين صرفاً نبايد به نوشتههای دينی و قرآنی مرسوم اكتفا كرد؛ مانند آنچه كه در سايتهايی مانند تبيان وجود دارد؛ چراكه مخاطب میتواند اين مطالب را در سايتهای اينچنينی پيدا كند.
اين فعال رسانهای اضافه كرد: اگر مطالب ساده و روان از زندگی بلاگر دينی روايت شود، بر دل هم خواهد نشست؛ از طرف ديگر بلاگران ما تنها میدانند كه بايد بنويسند، اما چگونگی آن را نمیدانند.
وی تأسيس انجمن وبلاگنويسان قرآنی را اقدامی خوب توصيف كرد و گفت: با اين وجود بايد توجه داشت كه وجود اين انجمنها زياد است، ولی نبايد تنها در حد نام باقی بماند و به رزومه دادن و بيلان كاری محدود نشود، در حال حاضر مجامع وبلاگی زيادی وجود دارد، ولی خروجی خوبی ندارند.
بهرامی تصريح كرد: متأسفانه بسياری از مجامع وبلاگی ما به دليل عدم آموزش و انسجام نداشتن، در حد نام باقی مانده است، نيازمند اين هستيم كه بر فعاليتهای اين انجمنها نظارت شود و موازیكاریها از بين برود.
عضو دفتر توسعه وبلاگ دينی يادآور شد: كارهای كليشهای اينچنينی انجام شده و میشود، ولی بايد توجه داشت كه با برنامهريزی و هدفمندی خروجی مناسب را از اين انجمنها استخراج كرد.
بهرامی در ارزيابی عملكرد دولت از حمايت وبلاگنويسان دينی و قرآنی گفت: مراكز دينی ـ دولتی نبايد تنها به برگزاری جشنوارهها اكتفا كنند، اگرچه اين اقدام قابل تقديری است، ولی صرفاً نبايد به دادن بيلان كاری محدود باشد.
وی تأكيد كرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی میتواند كارهای بسياری را برای حمايت از وبلاگنويسان انجام دهد، بايد كارها به دست متخصصان سپرد، تا پيشرفتی حاصل شود، اردوهای آموزشی برای وبلاگنويسان در سطح كشوری با برنامهريزی درست و با استفاده از اساتيد مجرب برگزار شود، همچنين میتوان در فضای مجازی نيز دورههای آموزشی برگزار كرد.