سرويسهاي جديد ارتباطي، هم بر کميت ارتباط ميافزايند و هم ارتباط را از حالت خشک و رسمي در ميآورند.
به گزارش «طلبه بلاگ» به نقل از ايسنا، در وبلاگي به نشاني http://١pezeshk.com آمده است: چند وقت پيش اگر به سفري ميرفتيم، ممکن بود با ايميل براي تعداد محدودي از دوستانمان در مورد چيزهايي که ديدهايم و تجربه کردهايم، توضيحاتي بدهيم و احيانا عکسهايي برايشان بفرستيم. اما امروز در همان لحظه، تعداد بيشتري از دنبالکنندگان ما در توييتر، ميتوانند بخوانند که کجا هستيم و چقدر با مقصد نهايي فاصله داريم. آنها حتي ميتوانند عکسي را که چند ثانيه پيش با موبايل گرفتهايم و به اشتراک گذاشتهايم، ببينند! البته همين فاشگويي جمعي، ممکن است مجبورمان کند که اندکي ملاحظهگري را هم وارد نوشتهها و اشتراکاتمان کنيم.
اما يک جنبه منفي سرويسهاي جديد ارتباطي، سرريز اطلاعات است. گاهي پيدا کردن پيامهاي مهم در ميان انبوهي از پيامهاي کم اهميتتري که مثلا در آنها محتواي ناهار و صبحانه يا قطعه شعري توييت شده است، ناممکن ميشود. اينجاست که گاهي نياز ميشود، کاربر به دنبال صافيهايي بگردد که پيامهاي باارزشتر را برايش جدا کنند.
اما شايد کمتر کسي باشد که از ترس يک سونامي اطلاعاتي، بر وسوسه دسترسي به درياي اطلاعات ارزشمندي که سرويسهاي جديد ارتباطي در اختيارمان قرار مي دهند، فائق آيد.
هويتبخشي: من کي هستم؟! در زمانه ايميل، ما تنها اسمي بوديم، قبل از يک دات کام. اما در عصر توييتر، فيسبوک و فرندفيد، کاربران ديگر ميتواند از کوچکترين علايق و سلايق ما مطلع شوند: چه چيز ميخوريم و چقدر؟! شببيداري را دوست داريم؟ گيک عشقکامپيوتر هستيم يا طرفدار مشتاق يک تيم فوتبال؟ کدام شاعر را دوست داريم؟ ولخرج هستيم يا خسيس؟ انزواطلب و محتاط هستيم يا اجتماعي و رفيقباز؟ چه نوع خبرهايي را دنبال ميکنيم؟ اينها چيزهايي هستند که در عصر ايميل، هرگز در مورد دوستان آنلاينمان کشف نميکرديم.
وقتگير يا ابزارهايي براي تلف کردن وقت؛ بسته به نحوه استفاده ما از ابزارهاي جديد ارتباطي، آنها هم ميتوانند وسيلهاي براي صرفهجويي در وقت باشند و هم ابزارهايي براي تلف کردن وقت.
تصور کنيد که مشکل فني در مورد کامپيوتر يا يک سوال درسي داريد. با پرسيدن سؤالتان در يک شبکه اجتماعي، به احتمال زياد يک پاسخ مناسب دريافت خواهيد کرد و تازه ميتوانيد به صورت زنده، سؤال و جواب هم بکنيد. به اين ترتيب ديگر لازم نيست، به چند نفر ايميل بزنيد و چند ساعت منتظر بمانيد، اما از سوي ديگر همين شبکههاي اجتماعي ميتوانند، خيلي راحت، هر روز دو سه ساعت از وقت با ارزشتان را بگيرند.
تاریخ:1388/12/22
پست الکترونیک:
وبلاگ / وبسایت:
متن نظر: