نقدی بر وبلاگهای پیامکی در ایام پایانی ماه صفربه عبارت دیگر هرچند نویسندگان این وبلاگها یادداشتی با عنوان شهادت امام رضا را در وبلاگ خود منتشر کرده اند اما با مطالعه و دقت بر این موارد می توان دریافت که نویسندگان این وبلاگها تنها به علت وجود واژهی «رضا» یا «زهر» در این متنها، مطلب را در وبلاگ خودشان قرار داده اند.
روال کار برخی وبلاگهای دینی بدین صورت است که در ایام مذهبی همچون اعیاد یا روزهای شهادت، با قرار دادن متن یک پیامک ادبی یا مذهبی در وبلاگشان، به وظیفهی دینی و اعتقادی خود عمل میکنند.
در این مقاله سعی داریم تا با بررسی، تجزیه و تحلیل این وبلاگها -که به اعتقاد نگارنده میتوان آنها را وبلاگهای پیامکی خواند- نقد مناسبی را در رابطه با محتوای آنها تدوین نماییم.
هرچند پرداختن به اصل وجود چنین وبلاگهای مناسبتی که به مانند یک تقویم قمری عمل میکنند را به مقالهی دیگری ارجاع داده و آسیبشناسی چنین وبلاگهایی را به فرصتی دیگر موکول میکنیم، اما نقد و بررسی محتوای این وبلاگها نیز میتواند مفید باشد.
این روزها با توجه به ایام آخر ماه صفر فرصت مناسبی است تا سری به این وبلاگها زده و پیامکهای مناسبتی، و بطور خاص پیامکهای مربوط به این ایام یعنی اربعین امام حسین (علیه السلام)، رحلت پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم)، شهادت امام حسن (علیه السلام) و شهادت امام رضا (علیه السلام) را نگاهی بیندازیم.
مسئله اصلی و بسیار قابل توجه این است که تعداد پیامکهای مربوط به این چند مناسبت در مقابل حجم انبوه پیامکهای دیگر (سرگرمی، عاشقانه، جوک و غیره) خیلی کم به نظر میآید که میتواند بیانگر عدم توجه وبلاگنویسان به مناسبتهای مهم و بزرگ تاریخ اسلام و تشیع باشد.
همچنین متن یادداشتهای بیشتر این وبلاگها در عناوین فوق یکشکل و به عبارت بهتر مشابه است که نشان دهندهی کپیبرداری از یک منبع است. به عبارت دیگر وقتی به تعداد زیادی از این وبلاگها سر میزنیم با متنها و یا پیامکهای مشابه مواجه می شویم که هیچ فرقی با هم نمی کنند تا آنجا که به عنوان مثال تمامی این وبلاگها یک غلط تایپی که در منبع وجود داشته را بدون اصلاح در وبلاگ خود درج میکنند.
کم بودن پیامکهای مذهبی برای مناسبتهای خاص در بین وبلاگنویسان، مسئلهی با اهمیتی است که باید به آن پرداخته شود و شاید تلنگری برای وبلاگنویسان در این زمینه باشد تا دست به کار شده و این خلاء را پر کنند؛ در ادامه به بیان چندین نکته مهم که در مشاهده این وبلاگها بدست آمده می پردازیم.
در این ایام و در بین وبلاگها، تعداد پیامکهای مربوط به اربعین امام حسین (ع) از چند مناسبت دیگر بیشتر است، اما وقتی به مطالعهی آنها میپردازیم متوجه میشویم که نویسندگان وبلاگها در گذاشتن پیامکها دقت کافی را نکردهاند، چرا که بسیاری از این پیامها که با عنوان «اربعین» در وبلاگ قرار گرفته است مربوط به شروع یا ایام خاص ماه محرم، واقعه عاشورا و یا پیامکهایی در مورد کربلا، شخص امام حسین (ع) و محبت ایشان و ... بود که هیچ ارتباطی به اربعین نداشت؛ به عبارتی چون عنوان مطلب اربعین نامگذاری شده، پس باید پیامکهای مربوط به اربعین و وقایع آن درج شود که این مسئله توسط نویسندگان وبلاگها رعایت نشده است.
نکته دیگر مربوط به پیامکهای رحلت پیامبر (ص) است که در بین وبلاگها تعداد این پیامها بسیار کم است. همچنین پیامهای کوتاهی هم که در این باره نوشته شده به صورت یک عرض تسلیت معمولی است که هیچ بار علمی و دینی را در خود جای نداده است. شعر، متن زیبا و کوتاه و مواردی از این قبیل که بیانگر رحلت پیامبر، روز رحلت و چگونگی رحلت ایشان و ... باشد نیز بسیار کم و به بیان بهتر می توان گفت که اصلا وجود ندارد.
هم چنین در مورد شهادت امام حسن (ع) هم تعداد بسیار کمی پیامک وجود داشت که این امر غربت این امام بزرگوار را بیشتر نمایان میکند .
در بخش دیگر به بررسی وبلاگهایی که پیرامون شهادت امام رضا (ع) به روز شده بودند پرداختیم. مسئله قابل توجه در مورد پیامکهای مربوط به شهادت امام هشتم، عدم دقت نظر کافی بر روی این مطالب بود.
برای مثال چند نمونه از این پیامکها که در وبلاگهای مختلفی منتشر شده است را در زیر میبینید.
ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب
از غربت آن غریب کن یاد امشب
مسموم شد از زهر ، جواد بن رضا
در حجره ی در بسته ی بغداد امشب
...
ابن الرضا به حجره غریبانه جان سپرد
او شمع جمع بود و چو پروانه جان سپرد
مسموم شد ز زهر جگر سوز اُمّ فضل
از روی شوق در ره جانانه جان سپرد
...
نفرین بر آن محرم نامحرم
که زهر جفا را نه در جام تو که در کام ما ریخت
آه ! ای خورشید عشق
ای مولای جوان من
چه زود غروب کردی !
...
گشته عالم ، غرق ماتم
در عزای جواد الائمه
کرده زهرا ناله برپا
در عزای جواد الائمه
شد ز بیداد، شهر بغداد
کربلای جواد الائمه
...
در میان حجره یا رب کیست غوغا می کند
شکوه زیر لب ز بی رحمی دنیا می کند
همسرش از فرط شادی و شعف کف می زند
زین عمل خود را به عالم خوار و رسوا می کند
همان طور که ملاحظه میکنید در بیشتر وبلاگهایی که پیامکهایی را با عنوان شهادت امام رضا (ع) در وبلاگ خود قرار دادهاند دچار اشتباه شده اند که جای تاسف دارد. به عبارت دیگر هرچند نویسندگان این وبلاگها یادداشتی با عنوان شهادت امام رضا را در وبلاگ خود منتشر کرده اند اما با مطالعه و دقت بر این موارد می توان دریافت که نویسندگان این وبلاگها تنها به علت وجود واژهی «رضا» یا «زهر» در این متنها، مطلب را در وبلاگ خودشان قرار داده اند. این در حالی است که در اصل شعر «ابن الرضا» آمده که به معنی فرزند رضا، یعنی امام جواد(ع) است. همچنین اینکه امام جوان و یا امامی که توسط همسرشان (دختر مامون) با زهر مسموم شدند و همسرشان در حال ناراحتی و آزار امام دستور شادی و هلهله میدهند که صدای امام از حجره بیرون نیاید، همه در وصف امام نهم، امام جواد(ع) است در حالیکه امام رضا (ع) با انگور زهراگین مسموم و شهید شدند .
هرچند این مسئله از روی عدم دقت کافی توسط نویسندگان این وبلاگها رخ داده اما با نگاهی دیگر می توان گفت که متاسفانه نویسندگان این وبلاگها شناخت کمی نسبت به امامان شیعه داشته و اطلاعات درستی در مورد زندگی، نحوه شهادت و بطور کلی زندگینامه امامان ندارند.
همان طور که در قبل نیز اشاره شد نکتهی جالب این است که چنین یادداشتهای مشابهی در تعداد زیادی از وبلاگها دیده می شود و بیانگر این است که نویسندگان وبلاگها شاید حتی متن یادداشتی که میگذارند را درست مطالعه نکرده و فقط مطلب را کپی برداری میکنند!
بیان این مسائل شاید فرصتی را ایجاد کند که دقت بیشتری به این دو رسانهی در حال رشد و فراگیر یعنی پیامک و وبلاگ شود و کسانی که در این زمینه فعالیت دارند با دقت، شناخت و آگاهی بیشتر کار خود را ادامه داده و هم چنین خلا و کمبود این بخش از پیامهای مذهبی را رفع نمایند .
در این مقاله سعی داریم تا با بررسی، تجزیه و تحلیل این وبلاگها -که به اعتقاد نگارنده میتوان آنها را وبلاگهای پیامکی خواند- نقد مناسبی را در رابطه با محتوای آنها تدوین نماییم.
هرچند پرداختن به اصل وجود چنین وبلاگهای مناسبتی که به مانند یک تقویم قمری عمل میکنند را به مقالهی دیگری ارجاع داده و آسیبشناسی چنین وبلاگهایی را به فرصتی دیگر موکول میکنیم، اما نقد و بررسی محتوای این وبلاگها نیز میتواند مفید باشد.
این روزها با توجه به ایام آخر ماه صفر فرصت مناسبی است تا سری به این وبلاگها زده و پیامکهای مناسبتی، و بطور خاص پیامکهای مربوط به این ایام یعنی اربعین امام حسین (علیه السلام)، رحلت پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله و سلم)، شهادت امام حسن (علیه السلام) و شهادت امام رضا (علیه السلام) را نگاهی بیندازیم.
مسئله اصلی و بسیار قابل توجه این است که تعداد پیامکهای مربوط به این چند مناسبت در مقابل حجم انبوه پیامکهای دیگر (سرگرمی، عاشقانه، جوک و غیره) خیلی کم به نظر میآید که میتواند بیانگر عدم توجه وبلاگنویسان به مناسبتهای مهم و بزرگ تاریخ اسلام و تشیع باشد.
همچنین متن یادداشتهای بیشتر این وبلاگها در عناوین فوق یکشکل و به عبارت بهتر مشابه است که نشان دهندهی کپیبرداری از یک منبع است. به عبارت دیگر وقتی به تعداد زیادی از این وبلاگها سر میزنیم با متنها و یا پیامکهای مشابه مواجه می شویم که هیچ فرقی با هم نمی کنند تا آنجا که به عنوان مثال تمامی این وبلاگها یک غلط تایپی که در منبع وجود داشته را بدون اصلاح در وبلاگ خود درج میکنند.
کم بودن پیامکهای مذهبی برای مناسبتهای خاص در بین وبلاگنویسان، مسئلهی با اهمیتی است که باید به آن پرداخته شود و شاید تلنگری برای وبلاگنویسان در این زمینه باشد تا دست به کار شده و این خلاء را پر کنند؛ در ادامه به بیان چندین نکته مهم که در مشاهده این وبلاگها بدست آمده می پردازیم.
در این ایام و در بین وبلاگها، تعداد پیامکهای مربوط به اربعین امام حسین (ع) از چند مناسبت دیگر بیشتر است، اما وقتی به مطالعهی آنها میپردازیم متوجه میشویم که نویسندگان وبلاگها در گذاشتن پیامکها دقت کافی را نکردهاند، چرا که بسیاری از این پیامها که با عنوان «اربعین» در وبلاگ قرار گرفته است مربوط به شروع یا ایام خاص ماه محرم، واقعه عاشورا و یا پیامکهایی در مورد کربلا، شخص امام حسین (ع) و محبت ایشان و ... بود که هیچ ارتباطی به اربعین نداشت؛ به عبارتی چون عنوان مطلب اربعین نامگذاری شده، پس باید پیامکهای مربوط به اربعین و وقایع آن درج شود که این مسئله توسط نویسندگان وبلاگها رعایت نشده است.
نکته دیگر مربوط به پیامکهای رحلت پیامبر (ص) است که در بین وبلاگها تعداد این پیامها بسیار کم است. همچنین پیامهای کوتاهی هم که در این باره نوشته شده به صورت یک عرض تسلیت معمولی است که هیچ بار علمی و دینی را در خود جای نداده است. شعر، متن زیبا و کوتاه و مواردی از این قبیل که بیانگر رحلت پیامبر، روز رحلت و چگونگی رحلت ایشان و ... باشد نیز بسیار کم و به بیان بهتر می توان گفت که اصلا وجود ندارد.
هم چنین در مورد شهادت امام حسن (ع) هم تعداد بسیار کمی پیامک وجود داشت که این امر غربت این امام بزرگوار را بیشتر نمایان میکند .
در بخش دیگر به بررسی وبلاگهایی که پیرامون شهادت امام رضا (ع) به روز شده بودند پرداختیم. مسئله قابل توجه در مورد پیامکهای مربوط به شهادت امام هشتم، عدم دقت نظر کافی بر روی این مطالب بود.
برای مثال چند نمونه از این پیامکها که در وبلاگهای مختلفی منتشر شده است را در زیر میبینید.
ای شیعه بزن ناله و فریاد امشب
از غربت آن غریب کن یاد امشب
مسموم شد از زهر ، جواد بن رضا
در حجره ی در بسته ی بغداد امشب
...
ابن الرضا به حجره غریبانه جان سپرد
او شمع جمع بود و چو پروانه جان سپرد
مسموم شد ز زهر جگر سوز اُمّ فضل
از روی شوق در ره جانانه جان سپرد
...
نفرین بر آن محرم نامحرم
که زهر جفا را نه در جام تو که در کام ما ریخت
آه ! ای خورشید عشق
ای مولای جوان من
چه زود غروب کردی !
...
گشته عالم ، غرق ماتم
در عزای جواد الائمه
کرده زهرا ناله برپا
در عزای جواد الائمه
شد ز بیداد، شهر بغداد
کربلای جواد الائمه
...
در میان حجره یا رب کیست غوغا می کند
شکوه زیر لب ز بی رحمی دنیا می کند
همسرش از فرط شادی و شعف کف می زند
زین عمل خود را به عالم خوار و رسوا می کند
همان طور که ملاحظه میکنید در بیشتر وبلاگهایی که پیامکهایی را با عنوان شهادت امام رضا (ع) در وبلاگ خود قرار دادهاند دچار اشتباه شده اند که جای تاسف دارد. به عبارت دیگر هرچند نویسندگان این وبلاگها یادداشتی با عنوان شهادت امام رضا را در وبلاگ خود منتشر کرده اند اما با مطالعه و دقت بر این موارد می توان دریافت که نویسندگان این وبلاگها تنها به علت وجود واژهی «رضا» یا «زهر» در این متنها، مطلب را در وبلاگ خودشان قرار داده اند. این در حالی است که در اصل شعر «ابن الرضا» آمده که به معنی فرزند رضا، یعنی امام جواد(ع) است. همچنین اینکه امام جوان و یا امامی که توسط همسرشان (دختر مامون) با زهر مسموم شدند و همسرشان در حال ناراحتی و آزار امام دستور شادی و هلهله میدهند که صدای امام از حجره بیرون نیاید، همه در وصف امام نهم، امام جواد(ع) است در حالیکه امام رضا (ع) با انگور زهراگین مسموم و شهید شدند .
هرچند این مسئله از روی عدم دقت کافی توسط نویسندگان این وبلاگها رخ داده اما با نگاهی دیگر می توان گفت که متاسفانه نویسندگان این وبلاگها شناخت کمی نسبت به امامان شیعه داشته و اطلاعات درستی در مورد زندگی، نحوه شهادت و بطور کلی زندگینامه امامان ندارند.
همان طور که در قبل نیز اشاره شد نکتهی جالب این است که چنین یادداشتهای مشابهی در تعداد زیادی از وبلاگها دیده می شود و بیانگر این است که نویسندگان وبلاگها شاید حتی متن یادداشتی که میگذارند را درست مطالعه نکرده و فقط مطلب را کپی برداری میکنند!
بیان این مسائل شاید فرصتی را ایجاد کند که دقت بیشتری به این دو رسانهی در حال رشد و فراگیر یعنی پیامک و وبلاگ شود و کسانی که در این زمینه فعالیت دارند با دقت، شناخت و آگاهی بیشتر کار خود را ادامه داده و هم چنین خلا و کمبود این بخش از پیامهای مذهبی را رفع نمایند .